
Түгжрэл, утаа, газар чөлөөлөлт, метро, нийтийн тээвэр, хотын төсөв гээд нийслэлтэй холбоотой бүх асуудлын гол бай нь болж ирсэн түүнийг одоо махны үнээр “нүдэж” эхэллээ. Гэхдээ энэ бол ердөө инфляцын тухай маргаан биш. Энэ бол МАН дотор хэдийнэ эхэлсэн эрх мэдлийн дараагийн том тулааны өнгөн хэсэг юм.
Сүүлийн жилүүдэд Х.Нямбаатар зөвхөн хотын дарга байхаа больсон.
Тэр асар их төсөв, улс төрийн нөлөө, шийдвэр гаргах төвлөрсөн эрх мэдлийг гартаа оруулж чадсан. Хотын том төслүүд, газрын асуудал, тендер, хөрөнгө оруулалт, түгжрэлийн сан, нийтийн тээврийн шинэчлэл гээд мөнгө, эрх мэдэл, нөлөө төвлөрсөн бүхэн Х.Нямбаатар дээр очсон. Энэ нь түүнийг улс төрийн дараагийн том тоглогч болгож эхэлсэн гэсэн үг.
Ийм үед түүнийг сааруулах сонирхол зөвхөн сөрөг хүчинд биш, эрх баригч намын дотор ч бий болох нь ойлгомжтой. Учир нь хотын даргын суудал өнөөдөр Монголын хамгийн том улс төрийн платформуудын нэг болсон. Хэн хотыг атгана, тэр мөнгө, мэдээлэл, нөлөө, сонгуулийн сүлжээг атгаж эхэлдэг.
Тиймээс махны үнэ тойрсон өнөөдрийн улс төрийг зүгээр “иргэдийн бухимдал” гэж харах нь гэнэн хэрэг болно. Харин ч иргэдийн бухимдлыг ашиглан Х.Нямбаатарын рейтинг рүү чиглэсэн улс төрийн технологи ажиллаж эхэлсэн дүр зураг ажиглагдаж байна.
Учир нь мах бол хамгийн эмзэг сэдэв. Иргэн бүр өдөр бүр мэдэрдэг. Статистик сонсдоггүй. Тайлан уншдаггүй. Зүгээр л зах дээр очоод “мах үнэтэй байна” гэж бухимддаг. Тэр бухимдлыг хэн нэгэн рүү чиглүүлэхэд хамгийн амархан.
Ингээд улс төрийн маш энгийн томьёо ажиллаж эхэлж байна: “Мах үнэтэй байна = Хот ажлаа хийсэнгүй.”
Энэ мессежийг олон нийтэд тогтмол суулгаж чадвал Х.Нямбаатарын “менежер” имиж хамгийн түрүүнд цохилтод орно. Учир нь тэр өөрийгөө асуудал шийдэгч, хатуу удирдагч, шийдвэр гаргагч улс төрчөөр positioning хийж ирсэн. Харин махны үнэ бол шийдэж чадахгүй байгаа бодит амьдралын сорилт болж хувирч байна.
Эндээс Н.Учрал, Х.Нямбаатарын харилцааг тойрсон хардлага улам хүчтэй яригдаж эхэлжээ.
Улс төрийн хүрээнд “Х.Нямбаатарыг эртнээс сааруулах оролдлого явж байсан, харин одоо махны асуудал хамгийн ашигтай шалтаг болж өгч байна” гэх яриа гарч буй нь ч үүнтэй холбоотой. Мэдээж үүнийг нотолсон баримт байхгүй. Гэхдээ улс төрд шууд довтолгооноос илүүтэйгээр бухимдлыг зөв чиглэлд урсгах технологи хамгийн хүчтэй зэвсэг болдог.
Өөрөөр хэлбэл өнөөдөр яригдаж буй зүйл бол ердөө мах биш. Хотын асар том төсөв, ирээдүйн лидерийн өрсөлдөөн, МАН доторх дараагийн үеийн эрх мэдлийн зураглал юм.
Махны үнэ бол тэр тулааны хамгийн энгийн, хамгийн ойлгомжтой, хамгийн аюултай улс төрийн хэрэгсэл болоод байна.







